تایتل قالب
خدایا، نمی‌دانی چه لذتی دارد که گاه خدایی داشته باشی به وسعت دستانی که هیچ گاه از سوی آسمان خالی باز نمی‌گردند


۵ مطلب توسط «زمر36» ثبت شده است



به نام خداوند روح در بدن.

و مهر آفرین در دل مرد و زن.


خدایی که هر لحظه دارم غمی.

مرا کافی است و ندارد کمی.


خدایی که از من یکی آفرید‌.

و کرد مونسی را برایم پدید.


خدایی که فکر نیاز من است.

نگارنده ی رمز و راز من است.


خدای مسلط به هر علم و راز.

ستایش شده در میان نماز.


خدایی که او اولین اول است.

و او آخر آخرین نیز هست.


خداوند دریا، زمین ، آسمان.

خداوند جسم ، روح ، خداوند جان‌.


خدایی که هر زنده را زنده کرد.

زمین را مهیا و آماده کرد.


سپس از برای هدایت شدن.

بقای تمامیه هر مرد و زن.


پیمبر فرستاد و رهبر بسی.

که غافل نماند زمین را ، کسی.


فرستاد پیمبر ، پیمبر ، ولی

بدانجا که خلق کرد علی را , علی


علی را چو در خانه اش آفرید.

که چشمی چنین خلقتی را ندید.


چنان خلقتی که جهان خیره ماند.

خدا صبر خود را به قلبش نشاند.


علی بودو حلم و علی بود و علم.

علی بود و علم و علی بود و حلم.


ملائک چو سجده نمودند به خاک.

که بودند به این آدمی بیمناک.


به باور رسیدند چو آمد علی.

که بعد از پیمبر علی شد ولی.


دگر شبهه و شک یقین بود و ماند.

خداوند چو او را ولی اش نشاند.


چنانش علی را خدا دوست داشت.

علی با خدایش دعا دوست داشت.


برای علی ، فاطمه شد پدید.

که خاصه خدا، فاطمه آفرید.


اگر فاطمه خلق نمیشد یقین.

برای علی هیچ نبودش امین.


علی غربت و صبر و مظلومیت.

به دین خداوند علی مرز و خط.


که صبرش به زینب بداده بسی.

صبورتر ز زینب ندیده کسی.


غم و غربتش با حسن شد اجین.

غریب تر نبود از حسن بهر دین.


حسین بود برای علی نور عین.

چو مظلومیت را نشاند در حسین.


علی هست و بی مهری ی مردمان.

که حتی همین جا که در این زمان.


اگر چه کسی بهر او ناله زد.

نفهمد علی را کسی تا ابد.


علی را خداوند شناخت است و بس.

که دنیا برای علی خار و خس.


علی با خدایش چنان با ادب.

که شکوه نکرد وبگفت فزت رب.


که آه از نهاد زمین پا گرفت.

علی در بهشت خدا جا گرفت.


خدایا به حق سه و هفت و چهار.

مرا جز به راه علی ات نذار.




+شعر نوشته شده توسط یکی از دوستان بلاگر


زمر36 ۹۷-۲-۱۹ ۳ ۶ ۱۴۳

زمر36 ۹۷-۲-۱۹ ۳ ۶ ۱۴۳



صد البته که بحث خدا و بنده با هم قابل قیاس نیست

اما فقط مثالی است برای درک بهتر موضوع:)


فرض کنید که تازه وارد یه محله شدین و به هر کسی میرسی

میشنوی که فلان شخص حلال مشکلات .. آدمی خَیِری هست .. و هزاران تعریف دیگه

شما قبل از تعریف شنیدن شاید اون شخص را دیدی و خیلی راحت از کنارش عبور کردی

اما وقتی این همه تعریف شنیدی اینبار که ببینیش

دیگه راحت از کنارش عبور نمیکنی

شاید اصلا بپری جلو و سلام کنی

یا حتی خودت را معرفی کنی وبگی تازه آمدی این محل

و یا دلت بخواد باهاش بیشتر آشنا بشی و از نزدیک باهاش رفت و آمد داشته باشی


این شخص یه آدم هست فقط

حالا ربطش بدیم به نماز

..

اذان شد و شما وضو گرفتی و یه نماز بی حال فقط از سر تکلیف خوندی و تمام

اما اگر قبل از نماز سر بذاری به سجده و کمی خدا را به عظمتش یاد کنی

به اینکه توی این کهکشان و منظومه ها  کره زمین چقدر ریز معلوم میشه

اصلا ممکنه معلوم هم نشه... حالا روی این کره ی زمین من هستم..

وخدا خالق همه ی این هاست..صاحب اختیار کل این عالم!

تازه این ها همه ی عظمت خدا نیست...بخشی از عظمت  خداست


+به اندازه ی سی ثانیه اگر قبل از نماز چنین کنی

و بعد نماز را بخونی

حس میکنی که چقدر نماز برات شیرین تر شده

و نماز را از سر تکلیف نمیخونی بلکه از سر علاقه میخونی





زمر36 ۹۶-۱۰-۰۶ ۵ ۶ ۴۱۰

زمر36 ۹۶-۱۰-۰۶ ۵ ۶ ۴۱۰



تا حالا سوار چرخ و فلک شدین ؟

از اون بالا به پایین نگاه کنی و مو به تنت سیخ بشه ؟

یا رفته باشی بالای قله ی کوه و به ته دره نگاه کنی؟؟

ترس تمام بدنت را بگیره

از چی ترس میفته توی وجودت؟؟

از دیدن ابهت و عظمت ِ ارتفاع ...

                   حالا ببینید اگر عظمت خدا را درک کنیم چطور سست میشیم و دیگه توان حرکت نداریم


       ما عظمت خدا را درک نمیکنیم

اما به تقلید از پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله که عظمت خداوند را درک کرد

و در نماز برای بلند شدن فرمود


                   

«بِحَولِ اللَّه وَ قُوَّتِهِ اَقُومُ وَ اَقْعُد»


 یعنی خدایا

 عظمتت چنان وجود منو به لرزه انداخته که نمیتونم بلند شم

مگر اینکه تو کمکم کنی:)




زمر36 ۹۶-۹-۲۰ ۳ ۸ ۲۵۰

زمر36 ۹۶-۹-۲۰ ۳ ۸ ۲۵۰




به پاهای خودت
موقع راه رفتن نگاه کن...
دائما یکی جلو هست و یکی عقب...
نه جلویی بخاطر جلو بودن مغرور میشه...
نه عقبی چون عقب هست شرمنده و ناراحت...
چون میدونن شرایطشون دائم عوض میشه...
روز های زندگی ما هم دقیقا همین حالته...

 

همان گونه که امام علی علیه السلام فرمودند :

الدهرُ یَومانِ : فیَومٌ لَکَ و یَومٌ علَیکَ

دنیا دو روز است ..
روزی با تو ، روزی علیه تو...

روزی که با تو هست، مغرور نشو...
روزی که علیه تو هست، ناامید نشو...
زیرا هر دو برای آزمایش تو هستند..


زمر36 ۹۶-۴-۲۸ ۸ ۹ ۳۲۴

زمر36 ۹۶-۴-۲۸ ۸ ۹ ۳۲۴



مَوْلایَ یا مَوْلایَ اَنْتَ الْمالِکُ وَاَ نَا الْمَمْلُوکُ وَهَلْ یَرْحَمُ الْمَمْلُوکَ اِلا الْمالِکُ


یه وقت شما یه خلاقیت به کار میبری و یه چیزی درست میکنی

یه وسیله

یه کاردستی

اصلا ممکنه چیزی را اختراع کنید

 

خب این اختراع مال شماست

میتونی اونو نگه داری

میتونی خرابش کنی

اصلا ممکنه اونو به کسی هدیه بدی

 

شما مالک اون اختراع هستی و اونو از خودت میدونی

و بنظر خودت تنها کسی که میتونه درباره اختراع نظر بده یا هر کاری کنه فقط شما هستی

 


خب مالک ما کیه ؟ و چه کسی اختیار کامل ما را داره ؟؟؟

 

امام علی علیه السلام در دعای معروف ِ مولای یا مولا "دعا در مسجد کوفه"

میفرماید

 

مولای من ..خدای من

تو مالک و صاحب اختیار منی و من جز مملوکات توام

و چه کسی میتونه به مملوک رحم کنه جز مالک ؟؟؟

 


زمر36 ۹۶-۴-۱۰ ۲ ۴ ۲۰۱

زمر36 ۹۶-۴-۱۰ ۲ ۴ ۲۰۱



دنبال کنندگان بیانی